ProudWoman on the go

Smile!

Met een big smile schrijf ik deze laatste column. Wat heb ik ervan genoten je deelgenoot te maken van de gebeurtenissen van een ProudWomanOnTheGo. Hoogste tijd om op de valreep dat fenomeen onder de loep te nemen, want: wat is een ProudWomanOnTheGo nou eigenlijk? Daar kan ik kort over zijn: dat ben jij. En ik. Trotse Vrouwen Onderweg. Waar naartoe? Naar werk, afspraken, familie, een date, de sportclub. Naar straks. Morgen. Volgende week, volgend jaar. “Aan de binnenkant verandert er niets en vind je, soms direct, soms na wat zoeken, je tijdloze zelf” Onderweg naar ouder worden, met elke tik van de klok. En hoewel we dat allemaal willen, is die weg niet altijd makkelijk. Worden we onvermijdelijk geconfronteerd met aftakeling en verval. Een rimpel die zelfs na tien uur slaap op een dag niet meer verdwijnt, een taille die dat ineens juist wel doet. Een huid die niet meer terugveert. Afscheid nemen van een jeugd die niet meer terugkeert. Aan de buitenkant. Aan de binnenkant verandert er niets en vind je, soms direct, soms na wat zoeken, je tijdloze zelf. De vrouw die schaterend een koprol over haar bed maakt, staat te swingen alsof ze back in the 70’s en 80’s is en met een kokette smile flirt met… vul zelf maar in wie. Want diep in haar hart weet een ProudWomanOnTheGo precies wat en wie ze wil. “Wees trots op wie en wat je bent: een ProudWoman” Het was nooit de bedoeling om adviezen te geven in deze column. Daarvoor zijn genoeg andere kanalen. Maar deze laatste keer kan ik het toch niet laten en geef je hierbij met liefde mijn zes tips mee om een ProudWomanOnTheGo te worden of blijven. Mijn allerbelangrijkste tip is: Blijf On the Go! Je leven is geen generale repetitie, leef het ten […]

ProudWoman Monday

ProudWoman Monday | Caroline

Caroline Wijntjes (53) is ondernemer. Ze helpt toezichthouders om goed toezicht te houden op bedrijven en met het volbrengen van hun ambities. Caroline woont al 35 jaar samen met Piet en heeft een zoon, Lars (14). Ze houdt van reizen, wandelen en de natuur. “Ik heb een eigen bedrijf, De Erkende Toezichthouder. Tot 2008 heb ik altijd in loondienst gewerkt als bestuurder van niet-beursgenoteerde ondernemingen. Daarna ben ik voor mezelf begonnen. Ik vind het leuk samen met andere ondernemers aan de slag te gaan in een netwerk. Ik inspireer mijn klanten en zorg ervoor dat ze hun werk professioneel kunnen doen. Dat is ook de taak van een toezichthouder. Gezonde bedrijven moeten zich uit eigen kracht ontwikkelen en niet drijven op een old boys network. Het ondernemerschap spreekt mij aan omdat ik daar mijn creativiteit in kwijt kan. Ik hou van gelijkwaardigheid en van nieuwe dingen ontdekken. Ik ben ook heel mobiel: zolang ik mijn laptop maar bij me heb, kan ik in het hele land werken.” “Ik vind het heerlijk als ik bij de ondergaande zon de haasjes voorbij zie huppelen” Caroline woont in Appelscha, middenin de natuur. Ze is een echt buitenmens. “In mijn vrije tijd ben ik het liefst in de natuur. Ik wandel en fiets graag en vind het heerlijk als ik bij de ondergaande zon de haasjes voorbij zie huppelen en als het gaat schemeren de reetjes in de weilanden zie opduiken. Daar kan ik echt van genieten!” Nieuwe Ervaringen Caroline houdt ervan om verre reizen te maken. “Een keer per jaar ga ik op stap met mijn moeder. Zij is 86, maar is nog heel fit en vief. Vorig jaar zijn we samen naar New York geweest en daarvoor naar Jordanië en China. Ik vond de Chinese Muur heel imposant. Samen met mijn moeder […]

Een goed gesprek

Ik ben bang voor boze mensen!

“Ik ben bang voor boze mensen! Ik vind het echt zo moeilijk om met boze klanten en managers om te gaan. Ik klap helemaal dicht!” Met grote ogen en opgetrokken wenkbrauwen zat Elize tegenover me. Ik zag duidelijk haar angst. “Kun je mij een situatie schetsen waarin je te maken had met boosheid?”, vroeg ik haar. “Laatst was mijn manager heel boos. Hij wees op de tegenvallende cijfers en op onze individuele performance. Hij maakte zich druk over onze vakantieplanning en het uitblijven van goede verkoopresultaten. Ik stond erbij en keek ernaar! Het enige dat ik dacht was: Kan ik hier alsjeblieft weg”. Boosheid is vaak onzekerheid Boosheid is vaak onzekerheid. Op de foto kun je dat ook zien. Iemand zet zijn woorden kracht bij met zijn vinger en wil jou terechtwijzen of de schuld geven. Toch verraadt zijn voorhoofd zijn echte emotie. De rimpels op zijn voorhoofd geven aan dat hij nog vragen heeft, verrast is of het zelf ook niet zeker weet. Zeg niet: “Ik zie dat je boos bent” In veel trainingen leer je dat je het gedrag van de ander moet beschrijven, benoemen en aangeven wat het met jou doet. Ik adviseerde Elize om dat juist nooit te doen. Dat zijn namelijk de drie don’ts als je met boze mensen moet omgaan. Op het moment dat je beschrijft welk gedrag je bij de ander ziet, het benoemt en zegt wat het met jou doet, maak jij je belangrijker dan de ander en wijs je de ander in zijn ogen terecht. Dit heeft vaak een averechts effect; iemand kan dan nog bozer worden. Blijf erbij! Veel beter is het om in contact te blijven met de ander. Ondanks onze natuurlijke neiging om ons terug te trekken of om een oordeel te hebben over de ander. Niet zo […]

ProudWoman on the go

Eindigheid

Aan alles komt een eind. Daar werd ik de afgelopen weken met mijn neus bovenop gedrukt. Houdt Albert Verlinde zomaar op bij RTL Boulevard! Ik was helemaal ontregeld. Jarenlang was halfzeven – halfacht het uurtje voor mijzelf. Met mijn voeten in een bakje water, met een maskertje op mijn gezicht, blondering in mijn haar, nieuwe nagellak op mijn tenen en vooral met mijn Pilatesmatje uitgerold luisterde en keek ik half naar alle wel en wee van de showbizz wereld. Veel leuker dan Nieuwsuur of Eenvandaag waar natuurlijk de echte malaise wordt getoond. Bij de RTL Boulevard items dacht ik na het kijken meestal: ‘als dít je problemen zijn… dan ben je toch een gelukkig mens’, waarna ik, me gezegend voelend, een kop thee klaarmaakte en overging tot de orde van de avond. “Echt waar: ik ga, zonder deodorant nu reukloos door het leven, maf toch” Maar goed, alles is eindig. Weet je nog de laatste aflevering van Gooische Vrouwen? Oh, en hell, die van Beverly Hills 90210 en Friends?! Het afscheid van Abba en de laatste foto’s van Princess Di? Ik kan er zó slecht tegen allemaal. Trauma uit mijn jeugd en een bovenmatige vorm van gehechtheid aan licht- en luchtigheid, denk ik. Deze zomer heb ik zelf een aantal dingen beëindigd. Zoals het gebruik van deodorant. Dat bleek wel héél erg luchtig te zijn. Letterlijk. Maar na een paar dagen was de lucht weg. Echt waar: ik ga, zonder deodorant nu reukloos door het leven, maf toch? En de relatie met mijn uitgever. Beëindigd. En een berg kracht en zelfstandigheid voor terug gekregen. “Elk afscheid is het begin van een herinnering” ‘Soms is het beter iets moois te verliezen. Beter verliezen dan dat je het nooit hebt gehad’ zingt Rowwen Hèze in De Heilige Antonius. Eens. Volgende week eindigt […]

ProudWoman Monday

ProudWoman Monday | Anna Maria

Anna-Maria van den Berg (46) is schrijver, coach en geeft workshops op het gebied van natuur, voeding en gezondheid. Zij woont met haar man Marco en hun dochters Elsa (12) en Iris (10) in Oss. “Ik ben een echt natuurmens. De natuur geeft mij rust, maar leert mij ook mijn krachten ontdekken.” Anna-Maria wil dit graag aan anderen overbrengen, zij coacht klanten tijdens natuurwandelingen en gebruikt veel mindfulness oefeningen. “Mensen ontdekken zo veel over zichzelf. Ik gebruik de natuur ook als spiegel. Als je bijvoorbeeld naar het gedrag van een bepaalde vogel kijkt, zoals een roodborstje, herken je bijzondere dingen en kun je er veel van leren.” ““Voeding geeft mij nieuwe energie, maar kan ook energie breken” Naast de natuur hecht Anna-Maria veel waarde aan gezonde voeding. “Voeding geeft mij nieuwe energie, maar kan ook energie breken. Zo word ik bijvoorbeeld heel sloom en moe van suikers, maar ook van kaas. Iedereen heeft voeding waar hij of zij intolerant voor is, dat is iets dat je zelf kunt ontdekken.” Anna-Maria vindt dit erg fascinerend en heeft daarom de opleiding tot natuurvoedingskunde gedaan, waarna zij aan de slag ging als voedingscoach. Helaas liep dit anders dan zij verwacht had. “Ik ben gestopt met mijn werk als voedingscoach, omdat ik de eisen vanuit de beroepsvereniging te beperkend vond. Bovendien werd ik ziek.” Anna-Maria kreeg last van een virus en is drie jaar ziek geweest. “Het was best balen, want ik had mijn eigen voedingspraktijk opgezet. Helaas werd dat te veel voor mij.” Uiteindelijk kwam Anna-Maria er achter dat zij niet alleen een virus, maar ook een vitamine B12 tekort had. “Na dit ontdekt te hebben gaat het stukken beter met mijn gezondheid. Ik krijg er injecties voor en dat helpt. Nu kan ik ook weer meer werken.” “Ik leerde om me af […]

ProudWoman on the go

Reünie

Van de week had ik van mijn werk van vijfentwintig jaar geleden een reünie. Wat is dat toch een apart fenomeen. Ten eerste komen op reünies alleen maar mensen die goed in hun vel zitten, gelukkig zijn en leuke verhalen te vertellen hebben. Dat heb ik tenminste eens gelezen. Ik weet niet of het helemaal waar is want ik herinner mij een reünie van mijn middelbare school enkele jaren geleden waar ik maar niet af kwam van een klasgenoot die níét stopte met klagen over zijn miserabele leven. “Ik begon me helemaal druk te maken om iets wat gewoon leuk was! Een kennis van me heeft zich laatst een week uitgehongerd omdat ze naar een werk-reünie de kleren aan wilde die haar twintig jaar daarvoor zo mooi stonden. Geen oordeel, maar waar komt dat vandaan? Dat je naar de kapper, zonnebank en manicuriste wil voordat je je ouwe makkers weer ziet? Wat wil je bewijzen? Nu, met Facebook, kun je al enigszins een beeld krijgen van je vroegere klasgenoten en collega’s. Ik klikte de dagen voor mijn reünie op de namen van de collega’s die hadden aangegeven te komen en werd bijna zenuwachtig. Ik zag bekende namen, maar van een heleboel herkende ik de gezichten niet! Oh jee, wat voor gênante vertoningen zou dat geven? Onzin natuurlijk, maar ik begon me helemaal druk te maken om iets wat gewoon leuk was! “Daar zat mijn held, veel te zwaar en vanaf zijn middel verlamd in een rolstoel” Plotseling wist ik echter waar mijn zenuwachtige gevoel vandaan kwam: ik heb vijf jaar geleden een reünie bijgewoond die diepe indruk maakte en eigenlijk mijn leven veranderde. Het was de class reunion in Chicago van de Amerikaanse highschool waar ik een paar jaar op zat. Ten eerste ontmoette ik mijn idool weer, de knappe […]

ProudWoman Monday

ProudWoman Monday | Denise

Denise Hulst (55) woont in Maarn (vlakbij Utrecht). Zij is directeur van een trainingsbureau, coach en schrijver. Haar man is werkzaam in haar bedrijf. Ze heeft een dochter Lina (22) die op kamers woont en een zoon Mees (17) die nu in de examenklas zit van het VWO. “Als iets niet gaat, dan gaat het niet, ik kan niet meer doen dan mijn best” “Ik geloof heilig in de kracht van het internet.” Denise heeft haar bedrijf na 20 jaar te koop gezet, omdat zij nu echt wil gaan doen wat zij wil: vrouwelijke internetondernemers coachen en online trainen en de ondernemende vrouwen die de ambitie hebben om een boek over hun vak te schrijven, te begeleiden naar het uiteindelijke resultaat: een expertboek. Uiteindelijk is een boek door jouzelf geschreven de kortste route naar zakelijk succes. “Er zitten best wat financiële risico’s aan vast om deze stap te nemen, aangezien ik kostwinner ben, maar ik ga er voor! Als ik het nu niet doe, dan doe ik het nooit.” Ondanks dat Denise een goedlopend bedrijf heeft neergezet, haalt zij er geen voldoening meer uit. “Hoe ouder ik word, hoe meer belastend ik het geven van trainingen ervaar. Elke training werd voor mij een routine en dan is het tijd voor iets anders.” “Ik heb op sommige momenten tijd voor mezelf nodig” Het trainingsbureau van Denise loopt erg goed en ze heeft inmiddels 11 boeken over, werk, carrière en ondernemen op haar naam staan. Daar is zij ook heel trots op. Door elke keer weer nieuwe dingen op te pakken en te bedenken, schrijft zij haar boeken. “De inhoud van mijn boeken is een combinatie van veel research doen en eigen ervaringen.” Zowel een druk gezin hebben als een bloeiend bedrijf neerzetten was geen makkelijke klus, maar Denise is ook daar […]

ProudWoman on the go

Trotse vrouwen

Na een lange zomervakantie begon deze week mijn werkzame leven weer met een fijn retreat. Het was, zoals vaak, een weekend met een lach en een traan. Toen ik op de laatste dag de eettafel rond keek zag ik twaalf, stuk voor stuk, trotse vrouwen, Proud women. Onder de indruk reed ik naar huis. Vol bewondering over de power, de veerkracht, de tolerantie, het incasseringsvermogen, de empathie, de wijsheid van deze vrouwen die elkaar op dag 1 niet kenden, maar op dag 3 bij het afscheid hartelijk in de armen vielen. “Niet iedereen snapt dat ik al die vrouwen met hun eigen aardigheden allemaal in mijn hart sluit, maar ik doe dat echt” Met een vriendin praatte ik na. ‘Zoveel vrouwen, zoveel verhalen,’ zei ik, ‘En niets was weer wat het leek.’ Wat word ik toch altijd nederig als de eerste indruk helemaal niet blijkt te kloppen. Wat me zo vaak gebeurt. Dat de op het eerste gezicht ‘alles voor mekaar hebbende’ dame een groot verdriet meedraagt. De grootste ‘bek’ het meest onzeker blijkt. De grappenmaakster haar drama weg lacht. Niet iedereen snapt dat ik al die vrouwen met hun eigen aardigheden allemaal in mijn hart sluit, maar ik doe dat echt. ‘Hoe deden onze moeders het toch?’ vroeg mijn vriendin zich af. ‘Ik heb nooit iets gemerkt aan mijn moeder. Terwijl zij en haar vriendinnen toch ook met ziekte, overspel, afscheid en eenzaamheid te maken hebben gehad.’ ‘En onze oma’s al helemaal niet,’ mijmerde ik. ‘Hoewel mijn oma wel elke dag éven bij een buurvrouw aanwipte voor een kop koffie en om de laatste nieuwtjes uit te wisselen.’ Waarschijnlijk waren deze koffie- en theekransjes de mini retreats van die tijd en wist zij, lang voor mij, al alles over vrouwen-power. “relaties komen en gaan maar sisterhood blijft eeuwig bestaan” […]

ProudWoman Monday

ProudWoman Monday | Charlotte

Charlotte van Beukering (60) is scheidingsadvocaat en mediator, al 37 jaar getrouwd met Cees en heeft drie volwassen kinderen: Merel (31), Frederik (29) en Alice (25). Sinds 5 maanden is Charlotte ook trotse oma. Als Charlotte terugkijkt op haar leven beseft zij dat het hard knokken was om te komen waar zij nu is. Zij begon haar carrière in een tijd dat het ongewoon was dat vrouwen in de advocatuur werkten. “Vaak moest ik mezelf harder bewijzen dan mijn mannelijke collega’s, gelukkig kon ik daar goed mee omgaan en werd ik na een tijdje als volwaardig gezien. Totdat ik zwanger werd, toen brak de pleuris uit.” “Ik heb weinig last van de overgang gehad, als je de 50 bent gepasseerd gaat het leven comfortabeler aanvoelen” Met lood in haar schoenen vertelde Charlotte haar leidinggevende dat ze zwanger was. “Hij reageerde furieus en zei ‘wat onverantwoordelijk, dat was niet de afspraak!’ Uiteindelijk ben ik na mijn zwangerschapsverlof parttime blijven werken en regelde een oppas aan huis. Mijn man was zelfstandig ondernemer, dus kon gelukkig makkelijker zijn uren indelen, in geval één van ons bij de kinderen moest zijn.” Toen Charlotte een tweede kind kreeg, gaf haar werkgever aan dat het daarna klaar moest zijn. Bij een derde kind zou ze niet meer hogerop komen. “Dat vond ik te ver gaan, dus besloot ik ontslag te nemen en mijn eigen advocatenkantoor te starten.Tot op de dag van vandaag loopt het erg goed en is dit voor mij een belangrijke stap in mijn leven geweest.” Zingende keukenprinses Charlotte ziet zichzelf als een vrolijke hardwerkende vrouw, een trouwe echtgenote en hartelijke moeder en oma. “Ik kook graag, vooral de Franse cuisine vind ik geweldig. Waar ik van geniet is om mijn hele familie aan tafel te hebben en de tafel zo origineel mogelijk te […]